Sommige mythes en fabels blijven hardnekkig rondzingen, hoe vaak en helder ze ook weerlegd worden. Of het nou ligt aan de herhaling, of dat het gewoon fijn is om het te geloven... Ik kwam het zelf laatst weer tegen met het zogenaamde ‘tekort aan schroot’. Er zou te weinig schroot beschikbaar zijn voor de industrie om te kunnen vergroenen. De (objectieve) statistieken zijn helder: Europa kent jaarlijks een overschot aan schroot van 20 miljard kilo. Alleen in Nederland is dat al 2,5 miljard kilo.
Steeds meer recyclingbedrijven krijgen te maken met zwaarwegende verplichtingen met betrekking tot Zeer Zorgwekkende Stoffen (ZZS). ZZS kunnen ook in schroot zitten. Om de juiste maatregelen te kunnen nemen, is het metaalrecyclingbedrijf afhankelijk van informatie van de partij die deze metalen aanlevert. Die informatieplicht is echter nog altijd niet geregeld. Als het aan het ministerie van IenW ligt, gebeurt dat ook niet, maar komen alle verplichtingen bij de metaalrecycler te liggen. Een ramp in slow motion voltrekt zich. De MRF zit er bovenop.
Tijdens onze Nieuwjaarsreceptie in Montfoort heb ik in mijn speech gezegd dat de enorme hoeveelheid wet- en regelgeving die over onze sector blijft worden uitgestort, de ‘nieuwe realiteit’ lijkt te zijn geworden. Maar als branche moeten we die nieuwe realiteit niet normaal vinden.